Gnostiek kruis (Isis & Osiris)

Gnostiek kruis (Isis & Osiris)
Ankh - kruis eeuwig leven

15 oktober 2018

Klimaatverandering en de rol van de mens

 




De klimaatverandering wordt vooral door het ingrijpen van de mens veroorzaakt.

Vooral omdat de natuurlijke balans altijd veranderingen in natuurverschijnselen heeft kunnen opvangen met geleidelijke schommelingen in temperatuur als gevolg.

 

Ik baseer dit op de volgende signaleringen;

 

  • De Aarde komt langzaamaan steeds dichter bij de Zon te staan.

Dat is jaren geleden al vastgesteld door NASA.

Dat gaat geleidelijk aan.

Daardoor wordt het op Aarde langzaamaan warmer.

De Aarde is echter van nature in staat om die temperatuur verhoging op te vangen door zich aan te passen.

 

En daar gaat het mis.

 

  • De bescherming tegen opwarming is door activiteiten van de mens juist afgenomen. Denk hierbij aan de afbraak van de Ozonlaag. Die beschermt tegen zonnewarmte maar is juist op de beide Polen met momenten sterk afgenomen waardoor deze zijn gaan smelten, juist nu we dichter bij de Zon staan dan ooit, waardoor dan weer de waterstromingen op Aarde veranderen, die het klimaat (windstromingen) wereldwijd beïnvloeden.

 

  • Aantasting van de Ozonlaag wordt vooral veroorzaakt door uitstootgassen (oa. smog) van de industrie. Aanpassing zou voor de grote industriebedrijven (multinationals) veel kosten meebrengen met als gevolg een enorme afname van de winstuitkering naar aandeelhouders. Burgers zijn moeilijk te motiveren om hier aan mee te betalen.

 

  • De uitstoot van CO2 veroorzaakt ook een temperatuurverhoging op Aarde maar minder dramatisch. Toch wordt dit door de politiek aangegrepen als hoofdoorzaak. Mijn vermoeden is dit gedaan omdat zo de invloed van de industrie gebagatelliseerd kan worden. CO2 komt ook voor in de natuur in water en ijs, maar is door de natuur vooral ook opgeslagen in olie en kolen.

 

  • In water en ijs zit het als opslag voor korte termijn (honderden jaren). Het moet langzaam aan vrij komen of opgeslagen worden als dat van nature nodig is. Nu komt het door de veel te snelle opwarming van de Aarde in veel te grote mate vrij waardoor het in bepaalde mate de opwarming als katalysator versnelt. Het zou nu juist opgeslagen moeten worden.

 

  • In olie, gas en kolen zit CO2 in diepe of versteende lagen in de Aarde beschermt waardoor het nooit meer vrij kan komen en de Aarde beschermt tegen schokken van aardbevingen en vulkaanuitbarstingen (demping) maar vooral tegen opwarming vanuit de kern van de Aarde.

Nu we al die olie, gas en steenkool  uit de Aarde weggehaald hebben is deze dempende werking sterk afgenomen, komen aardbevingen en vulkaanuitbarstingen steeds vaker voor en kan mede door het in deze stoffen aanwezige CO2, de warmte uit de Aardkern dichter  naar het Aardoppervlak komen. Ook dit brengt dus een niet te onderschatten, maar niet onderzochte mate van opwarming met zich mee. Deze opwarming is geheel aan ingrijpen van de mens te danken.

Deze oorzaak wegnemen is bijna onmogelijk en waarschijnlijk erg duur. Mede omdat dit inhoudt dat we per acuut moeten stoppen met olie, gas en steenkool uit de Aarde te halen.

Niet zo verwonderlijk dat deze oorzaak nergens genoemd wordt.

 

Of CO2 terugpompen in de Aardkorst zal helpen betwijfel ik sterk omdat dit beschermt werd door de olie en de steenkool. Een vervanging hiervoor ontwikkelen is onmogelijk of enorm duur. De kennis ontbreekt ook volledig.

 

  • CO2 is een broeikasgas en aanwezig in de dampkring verhoogt het de temperatuur op Aarde omdat het de warmte die weg wil van Aarde tegenhoudt en terugstuurt naar het Aardoppervlak. De Aarde heeft deze CO2 juist van nature weggehaald uit de atmosfeer en vooral opgeslagen in olie en steenkool om het zo definitief daar uit weg te houden. Tevergeefs! Met alle gevolgen van dien.

 

  1. Aantasting door ingrijpen van de mens van de beschermende laag van de Dampkring is hier de oorzaak van.

CO2 in olie en steenkool beschermd in de Aardkorst tegen opwarming van onderaf.

  1. Aantasting door ingrijpen van de mens van de beschermende laag van de Aardkorst is hier de oorzaak van.
  2. Vrijkomen van CO2 (dat voor eeuwig was opgeslagen door de natuur) werkt als katalysator op de toegenomen opwarming door de Zon.

 

 

Daarom kan de toegenomen opwarming van Aarde door de Zon niet goed door onze Aarde worden gedempt.

 

 

Mario Kuijpers

20181015.

 

 

 

 

21 juli 2018

De herinnering herkent

De herinnering herkent

De ziel her-innert
Onze ziel is niet van ons
Onze ziel bestaat niet
Er is maar een ziel, de wereldziel (Anima)
De ziel is dus niet van een mens
Een ziel is onlosmakelijk
Deel van het geheel

Een deel van de wereldziel huist soms in een lichaam
Een tijdelijk lichaam
Oplosbaar
Stoffelijk
Aanraakbaar, proefbaar, ruikbaar, zichtbaar, hoorbaar
Een ziel is echter tijdloos
Onoplosbaar
Geestelijk
Onaanraakbaar, onzichtbaar

Ieder lichaam komt voort uit het geheel
Ieder lichaam is bezield
Een lichaam is eenzaam en stuurloos zonder verbinding met de ziel

Een ziel zonder lichaam, die zich niet herinnerd dat het deel is van de wereldziel, keert telkens weer terug naar de wereld
Een ziel zonder lichaam, die weet dat het deel is van de wereldziel, keert wél terug bij de wereldziel omdat het weet (Gnosis).

Door herkenning van de ziel staat het lichaam ook in verbinding met het geheel (Anima)
Daardoor wordt het lichaam ‘geheeld’
Totdat het lichaam sterft
De ziel sterft niet.

Door de aanwezigheid in een lichaam voelt de mensenziel zich zielig; eenzaam en verdwaald
Op een gegeven moment stelt iedere mens zich de vraag naar de zin van alles
En gaat uiteindelijk op zoek naar het antwoord (zoektocht naar de Graal).

De ziel blijkt nooit los te zijn geweest van het geheel
Alleen is het dit vergeten
Een zielloos mens voelt zich klein
zonder de inspiratie van de ziel
Het wil presteren om groot te lijken
Maar zodra bij een embryo een mens fysiek tot leven komt
Groeit ook het verlangen om de verbinding met de bron te herstellen
Dat oer-verlangen is in ieder mens aanwezig
Van jongs af aan

Van jongs af aan
Wordt het verdrongen door het zoete licht (Prediker, zoet is het licht)
Het zoete licht van de verleiding
Dit wereldlijke licht verblindt ons
Het maakt ons afhankelijk
Bang, voor de duisternis
Daar waar geen licht schijnt
Het leidt ons af van de vraag naar de zin
De zinloosheid van het leven wordt zichtbaar
Door stoffelijke gewin
Een inhoudsloos verlangen
Naar rijkdom, uiterlijke schoonheid en macht
Vergevingsloos
Liefdeloos
Zinloos.

Het is de duisternis die de verblinding opheft
Ieder mens komt meer dan eens
In pijnlijke of uitzichtloze situaties terecht

Wie deze schijnbaar oplost
Door nog meer energie te stoppen in het zoete licht
Het zoete licht niet loslaat 
maar vasthoud aan bezit
Raakt uitgeput en futloos,
Steeds dieper verdwaald
Een dwaling die uiteindelijk leidt naar de dood
De dood die dan weer gevolgd wordt door een nieuw leven
In een nieuwe vorm
Met een nieuwe weg om te gaan
Opnieuw in het zoete licht
En in een eeuwigdurende spiraal.

Er is een weg uit deze eindeloos lijkende vortex
In ieder lichaam zit een vonk verborgen
Eenmaal gevonden (her-innert)
Kan deze vonk het vuur in je hart ontsteken
Het vuur in je hart dat liefdevolle warmte uitstraalt
Stralend licht
Die de angst voor de duisternis in jezelf verdrijft
De angst voor de uitzichtloosheid van het lijden laat verdwijnen

Zo bereik je het stadium van verlichting
Je bent niet meer ontvankelijk voor het zoete licht
Je hebt het wereldlijke licht niet meer nodig
Om groot te lijken
Je bent zelf het licht geworden
Met dat steeds feller schijnende innerlijke licht
Verdwijnt ook de duisternis om je heen

De noodzaak om te presteren verdwijnt.
De noodzaak van het lijden verdwijnt
Je groeit steeds groter
Je raakt geïnspireerd
Je wordt creatief 
Je vernieuwd
Je leert om te vergeven
Je laat los wat niet bij je hoort
Je bent verlost 
Je vind rust en stilte
Je bent in de geest
Je vind jezelf
Je ware ik
Je herkent de eenheid
Je keert terug naar de bron
Je bent een.

MarioK
20150907
20180720

We komen en we gaan in Vrede en Vrijheid en keren altijd terug naar de Vader.

We komen en we gaan in Vrede en Vrijheid en keren altijd terug naar de Vader.


We komen uit Vrede en Vrijheid.
We keren terug naar Vrede en Vrijheid.

We leven op Aarde in Vrede.
Alleen zijn we op Aarde gevangen in een lichaam dat kan denken.
Dat denken doet ons geloven dat we leven in tijd en ruimte en dat we kunnen kiezen. Het laat ons ook denken (geloven) dat we niet in Vrede leven.

Er is geen tijd: geen verleden, geen toekomst, alleen nu.
Er is geen ruimte: geen afstand, geen snelheid, alleen hier.
Je kunt niet kiezen. Iedere keuze is verkeerd. Je hoeft alleen te volgen wat gebeurd, wat je ingegeven wordt. Dat neem je waar door met aandacht waar te nemen wat je overkomt en wat je daar bij aan-voelt.
Het is de ‘wil’ die je ‘wetens’ daar toe aanzet. Dit is de inspiratie (begeestering) die in je komt en je ‘goed’ laat voelen.
Het is het vertrouwen hierin dat je door laat zetten omdat je toenemend voelt en daardoor weet dat dit is wat je zoekt.
Dit is de Vrijheid die je nooit afgenomen kan worden.

Door te denken, te kiezen, te leven in het verleden of te verwachten in de toekomst en door langzamer of sneller te gaan wordt je juist verder van jezelf afgeleid.
Je verliest de werkelijkheid uit ogen, je persoonlijkheid vervaagt steeds meer.
En dat is juist het enigste dat je nodig hebt: weten wie je bent.

We zijn bang om te sterven maar de dood bevrijdt ons van het lichaam waardoor je hoe dan ook terugkeert naar waar je vandaan komt: Vrede en Vrijheid.

Door op Aarde te ‘weten wie je bent’, wordt je al tijdens het leven bevrijdt van de beperkingen van je lichaam.
Je wordt dan als herboren, weliswaar nog steeds in je lichaam, maar als kenner van jezelf keer je al voor de dood terug naar waar je vandaan komt, als een verloren zoon die naar de vader (bron) terugkeert.
Je leeft dan ook op Aarde in Vrede en Vrijheid, ondanks dat je gevangen bent in je denkende lichaam ben je Verlost van de beperkingen die dit geeft. 
Jezus noemde zich niet voor niets: de Verlosser, de Christus.

En wie tijdens het leven ‘Verlost’ wordt door ‘het kennen van zichzelf’ keert niet meer terug naar de Aarde. Die wordt voor eeuwig opgenomen in het Rijk van de Vader. 

Gnothi Seauton.

Mk
20180720

16 juli 2018

Doelloos

'Om te bewijzen dat de natuur zichzelf geen doel gesteld heeft, en dat alle doeloorzaken niets anders dan inbeelding zijn, daarvoor zijn niet veel woorden nodig'. Spinoza, Nederlands filosoof, 1632-1677.



Boswachter Rob via Twitter
20180716.

Je vind echt rust als je deze stelling je eigen maakt. Het natuurlijk gegeven leven gewoon beleven zoals het is. De gemaakte veeleisende wereld zo veel mogelijk negeren. De stille natuur in gaan is al bewezen de beste remedie tegen de overspannenheid van gestelde doelen.

Wordt vervolgt...

Reactie Mario
20180716.

13 juli 2018

Gezegde: ik heb het zo druk als de (streuf-)pannen op vastenavond

Ik heb het zo druk als de (streuf-)pannen op vastenavond.

Dit blijkt een heel oud Keltisch gezegde.

Vastenavond is dan het feest van de midwinter zonnewende, onze jaarwisseling op oudejaarsavond.
De winterwende vond altijd plaats op 25 december, maar door pauselijke kalenderveranderingen is dat in onze tijd 21 december geworden. De jaarwisseling is zelfs verschoven naar 30 december in onze tijd maar dan heeft de zonnewende (langste nacht) al enkele dagen eerder plaats gevonden. 

De rijke oogsttijd van de zomer en de herfst is ten einde en gaat over in de winter tijdens deze langste nacht.
Het duurt 40 dagen voordat er weer goed begonnen kan worden met jagen en zaaien en oogsten.
De nog aanwezige voorraden (met name granen, bier en wijn) worden gerantsoeneerd om de koudeperiode door te kunnen komen. De eerstkomende 12 dagen (Samhain - Halloween) eet men dat wat overgebleven is aan fruit (dat anders bederft) nog op, maar vermengd met vette oliën, zodat men voorbereid is op de vastentijd van 30 dagen die daarop volgt. Vasten is afgemeten mondjesmaat eten, zonder extra’s.
 
De laatste vier dagen van de vastentijd worden dan weer de laatste resten hiervan opgegeten en opgedronken. 
Er wordt namelijk niets verspilt. 
Dat is in onze tijd de carnavalstijd. Onze vastenavond is dus de afsluiting van de vastentijd. 
Daarna begint het seizoen van de nieuwe oogst weer. Vers eten en drinken in overvloed. Het noodzakelijke vasten is voorbij.

Ze wisten ook toen al dat vet eten je beter beschermd tegen de strenge vrieskoude, en dat lichaamsvet langer energie geeft dan zoet in het bloed. Daarom at men vooral veel vet eten met krenten, rozijnen en appels en peren erin zoals oliebollen, appelflappen en spekpannenkoeken (streuf). 
Dus ging op vastenavond de pan op het vuur om zodoende allerlei lekker vette gerechten te bakken voor iedereen. Op dit fruit vermengd met olie en vet moest men de komende winter doorkomen dus moest er flink veel gebakken worden. 
Een drukte van jewelste!

Een heel oud Keltisch gezegde van vér voor de tijd van het christendom.
Skòn!

Mk
20180713.

12 juli 2018

Ik ben, I am.

Ik ben, I am.

Ik ben een vredelievend en goedaardig mens die bewust niets fout doet en anderen niets aan doet.
Daar waar ik kan help ik mensen en maak ik de situatie dusdanig dat iedereen zich zo prettig mogelijk voelt.

Ik hou van mijn rust en bewaar zo mogelijk de kalmte. 

Ik draag de verantwoording over mijn eigen daden.
Ik vertrouw op de goede afloop van dingen en gebeurtenissen.

Ik deel wat ik kan missen graag met anderen. Mijn geluk (meevallers) deel ik met liefde met anderen, tegenvallers zie ik als noodzakelijk om er van te leren.

Ik heb vrede met mijn verleden en besef dat ik alleen maar kan handelen in het nu, op dit moment. 

Ik ben wat ik nu ben. 

Mk
20180712.

Ik leef in een wereld waarin ik desondanks door alle instanties van de overheid benaderd wordt als een potentiële crimineel. Coulance is zelden te verwachten. 
Ik ben als klant van grote bedrijven, die me alleen maar waarderen om mijn geld, vaak veel beter af. 
Deze constatering is onbeschrijfelijk triest!

Humaan sterven

Humaan sterven.

De meest humane manier van sterven is ophouden met eten en drinken.

Dit is een oeroud maar helaas veelal vergeten gebruik.

Bewust vasten, maar dan volledig en volhouden tot de dood er op volgt. 
Een eerste hongergevoel moet overwonnen worden maar daarna is dat geen probleem meer. Je weet namelijk waarom je dit doet.

Bij drinken geldt hetzelfde met de aantekening dat droogte in neus en mond bestreden moet worden omdat dit tot ongemak (korstvorming, ontstekingen) gaat lijden. Dat doe je door beiden vochtig of  met olie vet te houden. 

Het lichaam verzwakt waarbij de geestelijke helderheid nog langer aanwezig blijft. Na enkele dagen zullen de zwakkeren het bewustzijn verliezen en snel sterven. De sterkeren kunnen pas na enkele weken het bewustzijn verliezen. 

Daarom is het van belang om te sterven op een plaats waar je graag verblijft tot aan je dood. 

De dood zal in alle gevallen pijnloos zijn mits de verdere lichamelijke verzorging goed blijft. Zorgen dat er geen drukplekken en ontstekingen ontstaan. Ook stijfheid kan voorkomen worden door in beweging (b.v. yoga, Tai-Chi, e.d.) te blijven of zo lang als dat het mogelijk is, dagelijks een korte wandeling te maken.

Mediteren kan helpen om de zware en rustige momenten goed door te komen.

Bezoek krijgen blijft ten alle tijden mogelijk en naar eigen believen wenselijk. Sommigen willen een gezellig samenzijn, anderen willen alleen intimiteit. Zelfs afzondering is mogelijk, mits men dit in overleg met geliefden doet. 
De stervende houd hoe dan ook rekening met de achterblijvers omdat ook het levenseinde in alle gevallen respectvol en liefdevol zal verlopen.

Sterven is een gemeenschappelijk proces waarbij je geliefden zo goed mogelijk betrokken zijn. 

Sterven doe je op je eigen manier op je eigen moment maar nooit zonder dat je je medemensen daarover hebt geïnformeerd en je geliefden, die achterblijven en jou in hun herinneringen mee nemen, er bij hebt betrokken. 

Namasté 


Mk2018


10 juli 2018

Verwachtingen kennen

Verwachtingen kennen  

Anderen voldoen maar zelden altijd aan de verwachtingen die je over ze hebt.
Dat leidt tot teleurstelling en zelfs tot einde van relaties. 

Dat kun je voorkomen, niet door verwachtingen naar beneden bij te stellen, maar door de verwachtingen die je van anderen hebt ook volledig op jezelf toe te passen en ze waar te maken. 
Alleen dan is de ander in staat om aan jouw verwachtingen te gaan voldoen.


Als dan blijkt dat je nu zelf nog niet aan je eigen ambities kunt voldoen ga je wat milder op het niet voldoen aan jouw verwachtingen reageren. 

Je gaat je ambities daardoor niet direct verlagen. Je kunt jezelf wel wat meer tijd geven of een andere weg bewandelen. Geef jezelf tijd en rust om je doel te bereiken. Mogelijk kan die ander je dan weer dichter benaderen en ga trek je weer meer samen op, want samen maakt sterk.

Als blijkt dat jij maar niet kunt voldoen aan de verwachting van een ander, een vriend, je partner, collega, ouder, kind, dan is het ook hier zinvol om naar je eigen verwachting over die ander te kijken. 

Je kunt die ander niet veranderen namelijk, je kunt alleen jezelf veranderen. Dat laatste doe je natuurlijk alleen door jezelf te blijven niet door je aan die ander aan te passen. En daar zit vaak het knelpunt.

Onderzoek jezelf en kijk of je aan je eigen verwachtingen bent blijven voldoen. Mogelijk ben je hier van afgeweken omdat je jezelf aan de ander  hebt aangepast. Dan ben je meer onherkenbaar en onbetrouwbaar geworden. Door jezelf trouw te blijven zal de ander je weer her-kennen en win je het vertrouwen langzaamaan weer terug. 

Ken jezelf; Gnothi Seauton.

Mk
201807.

15 april 2017

De Paashemel

De Paashemel.

Het kwaad schreeuwt.
Het goede fluistert.

De wereld is niet een grote puin-hoop.
Ons leven is niet een groot tranendal.

Voor wie niet verder kijkt dan de waan van de dag kan het wel zo lijken.

Voor wie bij zichzelf kan en durft te blijven blijkt het leven juist een herkenning van wonderlijke gebeurtenissen vol prachtige toevalligheden. 
Deze overkomen je (vallen je toe) als je ze wilt horen en zien.

Dat heeft helemaal niets met geloven of hopen te maken.
Dat heeft alles te maken met je de tijd en de rust gunnen om te zien en te horen dat je vragen allemaal beantwoord worden als je maar durft te wachten…..

Niet afwachten en niets doen maar in beweging zijn, zonder te sturen.
Daar waar mogelijk de regie overlaten aan het moment en wachten op wat je toevalt.

En je zult ontdekken dat je steeds vaker die regie los durft te laten omdat het leven het juist heel goed met je voorheeft.

Het grote tranendal neemt in afmeting af als blijkt dat je er uit omhoog kunt klimmen en er letterlijk op neer kunt kijken.
Je gaat de ware omvang (begrenzing) er van zien en eenmaal op weg omhoog komt er een wijds uitzicht tevoorschijn vol licht en warmte die je omringt met vreugdevolle gevoelens.

Een metafoor voor wat je overkomt als je het geloof en de hoop verder laat varen zonder jou.
Wat je dan overkomt is wonderlijk en ongelooflijk.

Voor velen, zo niet allen, in het begin een moeizame klim, omdat je 'al wat je lief lijkt' achterlaat in het dal.
Maar uit het 'lijken' komt een nieuw leven tevoorschijn.
Je wordt als een Feniks uit het (Paas-)vuur herboren en begint jezelf te herkennen.

Voor wie op zoek gaat is weten wie je werkelijk bent; het kennen van jezelf, en het vertrouwen en de levenslust die hier uit voort vloeien, de kern van het leven.

Het is niet meer wat het lijkt, vol verlangen en vaak onbereikbaar.
Wat je vol verwachting ver van je weg zocht blijkt in jou te zitten.

Wat je lief is komt naar je toe en is niet langer meer onbereikbaar.
Het komt je toe, als vanzelf.
Hieruit spreekt ook een enorme groei aan zelfvertrouwen, die met je meegroeit naarmate je het oude geloven en de (puin-)hopen los durft te laten.

Liefde is in alles wat je aanraakt.
Wie dat door heeft is geheeld; één geheel geworden met alles wat omringt, en vanaf dat moment bewoner van de hemel op Aarde.
Het ontdekken van deze hemel is voor mij de kern van Pasen.

Mario Kuijpers
20170416

Hora Est - Het is tijd

Gnothi Seauton - Ken je Zelf

12 februari 2017

Sophia's Mirror: What the Earth Mother Said to Me

Sophia's Mirror: What the Earth Mother Said to Me: Be in awe of the world around you. It is a living, breathing organism  fit not only for human habitation but for the sustenan...



Ik lees dit gedicht met een open hart en voel de diepe betekenis. Dat is wat ik de afgelopen jaren met veel geduld en met vallen en opstaan geleerd heb. Open zijn en luisteren. Maar er is meer om te leren.
Dit gedicht opent mede een weg van zachtheid die ik maar niet kon vinden bij mezelf. Het komt bij mij binnen op het moment dat ik dit intens nodig heb om mijn emoties eens de vrije loop te laten. Te zien dat ik een leerling ben die leert van zichzelf. De gebeurtenissen van de afgelopen tijd helpen me om respect te tonen, niet alleen naar anderen, maar eerst en vooral naar mezelf. De oogkleppen af te gooien en mijn hele zelf te gaan zien. In relatie met dat wat me raakt.
Pas dan kan ik onderdeel zijn van de heling die Moeder Aarde te bieden heeft en daarmee ook mezelf redden.

Overgenomen van: sophiasmirror.blogspot.nl


15 januari 2017

Creative ontkenning

De mens verwaarloosd de eigen leefomstandigheden door het ontbreken van noodzakelijke duurzame vernieuwing en daarmee aanpassing aan de actuele situatie.

Daarmee kiest de mens er min of meer bewust voor om de eigen natuurlijke leefomstandigheden steeds verder te vernietigen en daarmee het leven voor zichzelf steeds verder onleefbaar te maken.

De mens zet door het ontkennen en tegenwerken van de natuurlijke drang tot vernieuwing (creativiteit) alles naar de eigen hand en kan door gebrek aan alternatieven het eigen ongelijk niet (h-)erkennen. 

De natuur gaat zichzelf beschermen en zal door de eeuwige natuurlijke vernieuwing, alles wat de mens nalaat te doen, op natuurlijke manier herstellen en zo overleven.

Er is altijd ver-wachting dat de mens tot inzicht en inkeer komt. Dat is een opdracht  voor ieder menselijk individu (identiteit). 

Deze ver-wachting ligt echter ook ver weg bij velen.

Ons rest dan alleen het wachten op het moment dat steeds meer mensen zichzelf en de krachtige creatieve  mogelijkheden die ze hebben beter leren kennen.

Door het kennen van jezelf keert de creativiteit weer terug.

De huidige tijdgeest geeft ieder-een steeds meer ruimte om inspiratie te vinden en met de vele instrumenten die steeds zichtbaarder ter beschikking komen, zelf vorm te gaan geven aan de wereld zoals ieder individu met een eigen identiteit die zichzelf voorstelt.

Gnothi Seauton.

Mario Kuijpers,
20170115.

Atelier Vandré

14 januari 2017

#omdenkcreativiteit

Het dilemma van onze maatschappij (mensheid, tijdgeest) is dat we bij ieder vraagstuk een discussie beginnen over de voor- en nadelen en ons telkens weer voornamelijk richten op het gevaar van het niet lukken. Vaak is de conclusie dan dat het dus niet kan of dat het mislukt is. We zien vooral de nadelen die ons tegenhouden om verder te denken.

Omdenken is dat we ons richten op de voordelen en op de mogelijkheden waardoor iets wel kan.
Dan richten we ons namelijk op onze creativiteit, het denken in ont-dekken van mogelijkheden en manieren waar we eerder nog nooit aan gedacht hadden. Met een mooi woord; omdenkcreativiteit.

Ons denken in onmogelijkheden heeft ons flink beperkt in onze creativiteit om vernieuwend te zijn. We waren te afwachtend, te behoudend in wat we werkelijk weten en hebben aan onbegrensde mogelijkheden. 

De mensheid is van origine juist creatief en gericht op vernieuwen. Dat zit in de kern van ons allemaal.

Dat zijn velen van ons echter vergeten of ze hebben het lef niet meer om daaraan toe te geven vanuit een historisch aangeleerd gedrag.
Wat ik daarmee bedoel leg ik hieronder kort even uit. 

Onder invloed van het voornamelijk behoudende beleid van de laatste eeuwen is de individuele creativiteit langzaam maar zeker uitgestorven. Een mens zonder eigen creativiteit heeft namelijk anderen nodig die aangeven welke richting ze moeten blijven volgen. De ontwikkeling van individuele creativiteit werd niet gestimuleerd. De vernieuwing die plaats vond was vooral gericht op het in stand houden van de afhankelijkheid. Dat boodt de individuele mens weinig kansen tot zelfontplooiing of het ontdekken van jezelf.

Gelukkig leven we momenteel in een tijdgeest die mensen de kans geeft om te kantelen, de vrijheid geeft om het anders te doen, los te komen van die aloude visie van behoudende beleidsbepalers en vernieuwend te zijn op een niet eerder vertoonde manier. Voorwaarde is dat je dan het juk van behoudendheid afgooit en het lef toont om je vrijheid ook te nemen en je kwaliteiten op jouw manier te gaan ontplooien. Daar is niet alleen de maatschappij bij gebaat maar eerst en vooral maakt het jou tot een onbegrensd gelukkig mens.

Kies voor de maatschappij zonder volgzaam te zijn.
Kies voor jezelf.
Kies voor creativiteit en vernieuwing door jezelf te zijn zonder egoïstisch te zijn.
Morele waarden zoals respect, samenwerking en naastenliefde (barmhartigheid) gaan onlosmakelijk samen met oprechte creativiteit. 
Ken jezelf.

Mario Kuijpers,
20170113.

Onderzoek in jezelf of jij die behulpzame, onbaatzuchtige lieve mens bent uit liefde voor je medemens of uit angst voor hun afwijzing als jij ze niet zo helpt.

Mong tegen Ling
20170114.



2 januari 2017

Wende te beginnen

Feniks / Vuurvogel




De winterwende brengt het nieuwe jaar 

Al het goede is te vinden daar

Voor wie brand om te beginnen


Een nieuw begin groeit uit de as

Verdwenen is wat was

Het vuur brand fel van binnen


De arme is ook rijk

Voor iedereen gelijk

Is geluk opnieuw te winnen


Mk 201701


29 december 2016

Kerst (Christus) en het kennen van jezelf



Geven en ontvangen. Dat is waar het om draait in het leven. Tóch?
Ontvangen is ook kunnen geven; geven aan jezelf.
Wie in dankbaarheid kan geven aan zichzelf, wie kan ontvangen van zichzelf, is in staat om daadwerkelijk vanuit zijn hart te geven aan anderen.


Dat is het verhaal van Zoroaster en het ware verhaal van Jezus.
In feite is dat de boodschap aan ieder individueel mens:
wie kan geven vanuit zichzelf, zonder daarvoor door anderen erkent of beloont te moeten worden, toont ware barmhartigheid tegen de mensheid en de rest van de wereld.


Een moeilijke opgave, zo niet de moeilijkste les voor velen.
Als er een verbinding optreedt tussen gever en ontvanger kan mededogen en barmhartigheid optreden in ieder werk, bij iedere activiteit, waardoor het effect van de samenwerking  verder toeneemt. Die verbinding is er vaak zonder woorden. Onuitgesproken. Het is in die stilte dat de onderlinge verbondenheid met volle kracht tevoorschijn komt en tot wonderlijke resultaten leidt.


Wie ouder wordt gaat anders geven.
Eerst geef je vooral fysiek want als je jong bent kun je dat beter omdat je nog krachtig bent en vol energie.
Wie ouder wordt geeft steeds meer mentaal, spiritueel, omdat de fysieke kracht afneemt.


Wie ouder wordt gaat ook anders ontvangen.
Door het noodgedwongen minder verrichten van fysieke arbeid ontstaat de rust om op het eigen gevoel te gaan vertrouwen en daar over na te denken.
De oudere gaat mede daardoor vaker spreken uit eigen-wijsheid doordat de opgedane ervaring in toenemende mate gekoppeld wordt aan innerlijke berusting.


Ieder mens bezit deze kennis (de gnosis), waarin hij zich thuis voelt, waarin hij vrede vind, vaak zonder te beseffen dat hij dit vast kan houden. In veel situaties vangt hij hier een glimp van op om daar dan verbaasd over te zijn en het dan snel weer te vergeten in de beslommeringen van het leven van alle dag.


Dat het niet vastgehouden wordt heeft te maken met de manier van geloven.
We geloven door de verhalen die we gehoord hebben. Verhalen hebben een verborgen kracht omdat ze doorvertellen wat anderen voor ons ervaren hebben. Soms zijn het ongelooflijke verhalen (letterlijk) waarmee geen echte binding ontstaat, maar vaak zijn het juist geloofwaardige verhalen over het leven van alledag, omdat ze ons, in alle eenvoud, raken en zelfs verwonderen, omdat het zo herkenbaar is in ons eigen leven.


Het oorspronkelijke 'heidense' kerstverhaal is zo'n verhaal van het leven van alledag. Daar waar de mens het ware kerstverhaal hoort herkent hij direct de essentie. Het ware verhaal ontroert, het raakt je van binnen.
De ontroering is dat dit arme kindje een herkenbare zoon van god is, die net zo goddelijke is als de gewone mensen die zich om hem heen verzamelen.


Het latere, gewijzigde kerstverhaal doet óók moeite om te beroeren; het kindje in de kribbe, de herders met schaapjes en de prachtige ster zijn gebleven maar de essentiële ontroering is er uit gehaald.


Dit christelijke kerstverhaal verwijst naar een niet herkenbare Goddelijke essentie buiten jezelf. Deze zoon van God brengt ook het licht en de verlossing van het lijden maar alleen als je leeft volgens de regels van het geloof. De mens zoekt hier kracht buiten zichzelf.
Het roept op tot het eren van die ene, over iedereen heersende God.
In die tijd waren dat de keizers van het Roomse Rijk. Zij lieten zich als Goden vereren.
Ooit begonnen bij JC (Julius Caesar, keizer in het Romeinse rijk), die in de geschiedenisboeken werd gekroond met diamanten tot de enige-ware-God op Aarde, geboren in een grote rijke villa omringd door luxe en weelde, hoog boven het volk verheven.


In het oorspronkelijke kerstverhaal werd JC (Jezus Christus) gekroond met palmtakken tot de voor alle mensen aanwezige mensen-god, geboren in een koude stal tussen de warmte van de omringende dieren en de arme herders, zijn gelijken, waarmee hij samen leeft.


Het verhaal van de oorspronkelijke gnostieke Jezus, die een 'gelijke' is, contrasteert volledig met de verhevenheid van de goddelijke christelijke keizers.
De verjaardag van deze zoon van God wordt gevierd op 25 en 26 december. Waarom 2 dagen?
Iedere andere verjaardag vieren we toch ook maar op 1 dag!
Het antwoord vind je in een ouder 'heidens' verhaal waarin niet 25 en 26 december maar 21 en 22 december de belangrijkste data zijn. Dat zijn wereldwijd de kortste dagen met het minste zonlicht. Tijdens de midwinternacht (de oorspronkelijke kerstnacht) wordt het einde van de langste nacht gevierd die het begin van een nieuwe cyclus van de zon inluidt. Vanaf dat moment gaan de dagen weer langer worden en keert het (zon-)licht weer terug. De jonggeborene zoon van de oude zon gaat weer een nieuw jaar vol groei en oogst brengen.
Het feest bestaat dan ook uit het bedanken van de oude zon (vader)voor zijn gift van het oude jaar en het begroeten van de nieuwe zon (zijn zoon) vol belofte van een gezegend nieuw jaar.
De viering bestaat uit het gezamenlijk eten van wat over is uit het oude jaar zodat de komende kille donkere periode goed doorstaan kan worden. Tevens wordt de duisternis van de donkerste periode van het jaar, de weken direct na de midwinterzonnewende, overwonnen door het gezamenlijk ontsteken van vreugdevuren en fakkeltochten. Dat geeft de mensen de kracht en de moed om de laatste maanden van de donkere winter goed door te komen. Symbool voor die kracht staat de boom die wel zijn bladeren verliest maar ieder voorjaar opnieuw uitschiet en vrucht draagt. Daarom tonen we onze liefde en dankbaarheid aan de boom en wordt deze versiert met symbolische bladeren en vruchten. We tonen hiermee vertrouwen in de kracht van de bomen en daarmee ook in de kracht van onszelf. Net als de boom schakelt de mens, na de feestelijke dagen rond het midwinterlichtfeest, fysiek ook over in de winterstand. Nog net geen winterslaap maar zekere een periode van rust en veel slapen gedurende de maanden tot aan het begin van de lente. Dan kan de mens, net als de boom, vol vertrouwen zijn hernieuwde energie besteden aan het leven-gevende zaaien en oogsten.


Meer symbolisch is de spirituele betekenis die het kerstverhaal bevat.
De midwinterzonnewende geeft aan dat uit het lijden (koude, duisternis, armoede, eenzaamheid) opnieuw kansen worden geboden (warmte, licht, rijkdom, samen-eenheid) aan degenen die vertrouwen hebben en de kracht in zichzelf herkennen, ook in moeilijkere tijden.


Van het oorspronkelijke verhaal ging een enorme symbolische kracht uit die geliefd werd door de bevolking, die daarin ook de bron voor verbondenheid en samenwerking vond en daarom door de heersende klasse ontkracht moest worden.
Daarom werd uiteindelijk in de 4de eeuw na Christus door de Roomse keizers de christelijke kerk opgericht die het gnostieke verhaal van Jezus moest gaan ontkennen.
Dat deden ze mede door het alom geliefde verhaal van de jaarlijks terugkerende wedergeboorte van het nieuwe licht (symbolisch het kindje Jezus) anders uit te gaan leggen, de essentie er uit te halen, door de arme en de rijke God weer één te maken, maar vooral ook door er dogma's in te plaatsen. Het werd het enige ware verhaal genoemd met de toevoeging; geloof het of wordt verbannen als ongelovige zondaar. Mensen moesten gehoorzamen aan de kerkleer op straffe van een verzonnen verdoemenis (het Vagevuur).


Alle gnostieke boeken in het Roomse Rijk werden vernietigd evenals alle zichtbare symboliek. Op plaatsen waar de bevolking bijeenkwam om gezamenlijk kracht en heling op te doen (kruisingen van wegen, vruchtbare gronden, open plekken, oude bomen, uitzichten, enz...) werden kerken gebouwd en de verkondigers en verhalenvertellers, de opvolgers van de apostelen, werden tot in de verste uithoeken vervolgt en uitgeroeid.
Het christelijke geloof werd als de enige waarheid met dwang opgelegd aan iedereen.


Het ware geloof kent echter geen dwang. Het heeft ook geen missionarissen nodig. Dat geloof komt uit jezelf en is een individuele waarheid omdat we allemaal naar hetzelfde op zoek gaan maar ook allemaal via onze eigen creatieve weg.

Op die creatieve zoektocht speelt met name de symboliek van het verhaal een grote rol.
Het is wonderlijk dat ondanks alles en in alle tijden die bemoedigende verhalen in sagen en legenden zijn blijven bestaan en dat er altijd mensen zijn die deze verhalen kunnen vertellen en uitleggen aan hun ongeletterde medemensen, zodat ook deze werkelijk innerlijk ontroerd raken hierdoor en zichzelf leren kennen. Wie goed luistert heeft maar één woord nodig.


Het waren de oude Grieken die al in 1600 voor Christus, vér voor de tijd van de Egyptenaren en de Romeinen op de voorgevel van hun belangrijkste tempel in Delphi schreven; gnothi seauton ofwel (mens) ken je zelf, ken je kracht.


Deze tekst komt uit de verhalen van Zoroaster, die in bergrede aan de mensen vertelde dat ze zichzelf leerden kennen door barmhartigheid en mededogen te tonen aan de medemens en verder aan alles wat de Aarde voortbrengt. Mededogen is de ander helpen om het lijden te verlichten door jouw kracht te delen met die ander. Niet door mee te lijden, want dan lijdt jij het lijden van de ander en dat helpt niemand.
Mededogen kun je tonen door vertrouwen in jezelf te hebben en vanuit je gevoel te handelen.
Het geloof zit dan ook niet in het aanvaarden van een leer, maar in het denken, zeggen en doen van het goede. De essentie zit niet in het dualisme, het zien van het verschil tussen goed en kwaad, maar in het simpele herkennen van het goede in jezelf en dat te delen met anderen.


Dat kan alleen maar bereikt worden door een louteringsproces; vanuit eigen pijn-lijden durven los te laten wat niet bij je hoort, de oorzaak van de pijn te herkennen en dan achter je te laten, om daardoor mededogen te kunnen tonen aan jezelf. Dat is de basis voor ware liefde.


Dit proces is onderdeel van het verhaal van de Goddelijke komedie door Dante geschreven in de 13e eeuw na Christus, waarmee hij het tijdperk van de Renaissance (wedergeboorte) inluidde, maar waarvoor hij en vele anderen, voor en na hem, werden verbannen uit de christelijke gemeenschap.
Dit allesbehalve komische drama is het meest sublieme verhaal omdat het onverhuld vertelt hoe de mens zich kan bevrijden uit de verstikkende (dogmatische) wereld om hem heen.


Nog vroeger zijn de eerste graalverhalen over Parsifal uit de 12e eeuw die de louterende zoektocht beschrijven van de 12 ridders van de Ronde Tafel. Uiteindelijk vind niet Parsifal maar Galahad de Graal. Parsifal faalt omdat hij geen vertrouwen op kan brengen en niet ziet wat duidelijk voor zijn ogen gebeurt. Hij is te vol van alle afleiding en verleiding die telkens om hem heen plaats vind.
Galahad lukt het uiteindelijk om alle afleiding ver te laten, maar pas nadat ook hij zijn lessen heeft geleerd en zijn ware zelf leert kennen.
De schrijvers van de vroegste graalverhalen maakten het verhaal niet af waardoor (op papier) het antwoord op de vraag; hoe je de Graal kon vinden, eeuwenlang onbekend bleef. Het verhaal werd echter door de vele vertellers uit die tijd op persoonlijke titel afgemaakt omdat het einde zo herkenbaar is, voor hen die willen luisteren.


Deze bijzondere verhalen maken een ding duidelijk aan de lezers en toehoorders;
Je kunt zoeken waar je wilt, bezitten wat je wilt, alles wat je bezit weggeven, maar alleen vanuit mededogen met jezelf kun je werkelijk betekenisvols iets delen met anderen (denk aan de Samaritaan en Martinus ofwel sint Maarten).
Heb je naaste lief zoals je jezelf lief hebt.
Dat is ware liefde tonen.
Ken je kracht.
Dan weet je dat je van wat je voldoende hebt onvoorwaardelijk kunt delen met de ander, aanvullend en overvloedig vanuit die innerlijke kracht.


De gnostici hebben deze onuitputtelijke bron van energie (innerlijke kracht) ontdekt en daarmee het lijden in de fysieke wereld achter zich gelaten, ook nu, in onze tijd.
Ze hebben zich bevrijdt en zijn als herboren omdat ze zijn verlost van dat wat niet bij ze hoort.
Ze kunnen vanuit hun hart alleen maar het goed doen.
Gnostici zijn verlicht van hun last omdat de vonk van de gnosis in hun hart ontstoken is en ze door het innerlijk brandend vuur voortaan eeuwig 'verlicht' blijven.
Daarom zijn vrije mensen niet meer bang voor de duisternis en stappen ze uit de wereld van het verleidelijke zoete licht.
Ze kennen zichzelf en vertrouwen op het goede en in de kracht van de stilte.
Dat wens ik iedereen toe in 2017.






















Symboliek van het leven. Een op Keltische symboliek geïnspireerd labyrint omringd door cirkels en 3 pilaren die de levenscyclus aangeven. In de kleinste cirkel bevinden zich de 4 symbolen van het leven op Aarde, in het midden ligt de Feniks, symbool van de eeuwige hergeboorte (Weverslabyrint).

Mario Kuijpers,
20161227.


Wij kennen de laatste grote bevolkingsgroep gnostici uit de geschiedenisboekjes als de ketterse Katharen die in de 13e en 14e eeuw vooral in Zuid-Frankrijk leefden. Zij noemden zichzelf de 'goede mensen', hadden een bloeiende cultuur waarin alle mensen gelijk waren, vrouwen evenveel zeggenschap hadden en waren welvarend door een wereldwijde vrije handel met andere volkeren. Ze waren overtuigd pacifistisch maar werden door de legers van de koning (die keizer wilde worden) en de Paus met grof geweld, gecombineerd met een meedogenloze inquisitie volledig uitgeroeid, tezamen met vele katholieken die ook in vrede samenleefden met de 'goede mensen'.


Maar het gnostieke gevoel zit in ieder mens (levend wezen) waardoor de gnostiek nooit uitgeroeid kan worden. Ieder mens bezit de gnosistische vonk die op ieder gegeven moment ontstoken kan worden. Het leren kennen  van jezelf zit in ieder mens verborgen tot aan het moment dat de mens ontwaakt en daadwerkelijk op zoek gaat naar (het kennen van) zichzelf.

Gnothi Seauton.


30 november 2016

Spiritueel proces





Spiritualiteit is hard werken.

Spiritueel bezig zijn is;
  • positief zijn, voelen wat iets met mij doet en daarop keuzes baseren,
  • intuïtie vertrouwen, gewoontes daarop wijzigen,
  • bewust gezond eten en daardoor onder andere minder snoepen tussendoor,
  • consequent bewegen door de dag heen zoals yoga en mediteren op de juiste momenten maar ook traplopen,  wandelen en fietsen,
  • geweldloos communiceren door roddelen en veroordelen te vermijden, 
  • niet aansluiten bij ethisch onverantwoorde gebeurtenissen,
  • voelen door gedachten niet de baas te laten zijn,
  • stilte en alleen zijn waarderen als moment voor en met mezelf en me dat ook gunnen als ik er aan toe ben,
  • vernieuwend, creatief bezig zijn door iets te maken wat in me opkomt zonder te oordelen en te verlangen naar resultaat of erkenning,
  • keuzes maken die bij me passen door angst en zelfverwijt los te laten, ook als dit tegen de stroom in dreigt te gaan,
  • niet langer opzoek zijn naar het ultieme grote geluk en de onherroepelijk bijhorende belasting van zinloze drang naar bezit en uiterlijk vertoon,
  • en ga zo maar door.

Het is een continue proces dat nooit stopt maar het helpt wel om beter in mijn vel te zitten, minder stemmingswisselingen te hebben, keuzes te maken waardoor ik meer rust en geluk ervaar en met volle aandacht kan beleven wat me overkomt.
Ik heb ontdekt dat verandering, op welk gebied dan ook, mogelijk en haalbaar is.
Ik heb mijn bewustzijn vergroot en kan daardoor mezelf corrigeren, waardoor ik niet meer met open ogen in de val van onwetendheid loop.
De momenten gaan niet langer meer in sneltreinvaart aan me voorbij, het lukt me in toenemende mate om in het moment te leven.
Zelfs lege tijd, zonder doel, zonder inhoud ervaar ik als helend (gezondheid bevorderend) voor mezelf en voor mijn relatie met de wereld om me heen.


In feite verander ik niet mezelf maar de omstandigheden, omdat ik de gedachten die ik daarover heb niet langer als waar aanneem maar bereid ben om ze telkens weer te onderzoeken, te ontrafelen wat het werkelijk met me doet en wat het voor mezelf aan betekenis heeft.
Met andere woorden of ik de consequenties van de omstandigheden waarin ik verkeer accepteer en deze de moeite waard vind.
Of ik er gelukkig van wordt is bepalend of ik er mee door ga of iets anders ga doen. Dat alles kan tot chaos leiden.
Chaos daagt uit om tot vernieuwing te komen, het anders te gaan doen. Creativiteit vindt inspiratie in chaos.


Door dit alles kijk ik minder vooruit, ben ik minder toekomstgericht bezig, minder doelgericht en zeker minder efficiënt.

Ik hou er echter meer energie aan over, ben niet meer moe op de momenten dat ik net iets leuks zou willen gaan doen.
Ik zie mijn horizon beter, wat overzicht geeft en ben blij en vrolijk in wat ik doe.
Ik ben mezelf en hou van mezelf in relatie met alles om me heen.
Op ieder moment van de dag ;)

Mk
20160721